Bonsai/Bonsai

Bonsai
a poem by Edith L Tiempo

All that I love
I fold over once
And once again
And keep in a box
Or a slit in a hollow post
Or in my shoe.

All that I love?

Why, yes, but for the moment ---
And for all time, both.
Something that folds and keeps easy,
Son’s note or Dad’s one gaudy tie,
A roto picture of a young queen,
A blue Indian shawl, even
A money bill.

It’s utter sublimation
A feat, this heart’s control
Moment to moment
To scale all love down
To a cupped hand’s size,

Till seashells are broken pieces
From God’s own bright teeth.
And life and love are real
Things you can run and
Breathless hand over
To the merest child.



***

Bosai
Binalaybay ni Edith L Tiempo
Ginlubad sa Hiligaynon ni Roger B Rueda

Tanan nga akon ginahigugma
Ginapiod ko sang isa ka beses
Kag isa ka beses pa gid
Kag ginatago sa isa ka kahon,
Ukon sa gihay sang gwab nga haligi
Ukon sa akon sapatos.

Tanan nga akon ginahigugma?
Ngaa, huo, sa subong ---
Kag sa tanan nga tinion, duha.
Mga butang nga madali piuron kag ipa-ipli,
Sulat sang Anak kag maduagon nga kurbata ni Papa
Daan nga litrato sang isa ka bata nga reyna,
Asul nga ablay halin sa India, bisan pa
Kwarta nga papel.

Isa ka bug-os nga pagkaputli,
Makatilingala ang ikasarang sang kasingkasing
Sa kada malip-ot nga tinion
Nga pagamayon ang tanan nga paghigugma
Kag ipaigo sa hakop sang kamot.

Tubtob nga ang mga olokaba mga buka nga boo
Gikan sa mga nagasidlak nga ngipon sang Dios.
Kag ang paghigugma kag kabuhi mga matuod
Nga butang nga pwede mo nga idalagan kag
Nagahangos ipanubli
Sa pinakapayaon nga bata.